^ Naar boven
facebook

Social Media

Workshops

Nieuwsbrief

Vraag van de week

Angst.

 

Iedereen heeft het, niemand wil het toegeven, en alleen het woord al kun je helemaal van gaan steigeren…. Angst ieeuuwww!

Volgens mij ben ik kampioen angsthaas, al denken mensen vaak dat ik alles zo maar even doe. Het schrijven van deze blog? Oei… Zo ontdekte ik een van mijn grootste angsten is kwetsbaar opstellen, mensen echt dichtbij laten komen. Want stel je eens voor, mensen kunnen je kwetsen, afwijzen, oordelen, en niets is zo pijnlijk als dat. Auw auw auw! Ervaring genoeg….. Drempelvrees, hoogtevrees, angst om niet goed genoeg te zijn,  voor verandering, bindingsangst, ga zo maar door. Afgewezen en gekwetst worden heeft echt wel sporen nagelaten.  Hoe kan ik nu in hemelsnaam dan een betekenisvol leven leiden?!

 

 

Niemand wil bang zijn, en nog erger niemand wil het toegeven, maar toch heeft iedereen angst, klein of groot. Alsof de maatschappij bedacht heeft dat angst slecht is, en toegeven dat je bang bent je zwak maakt, maar is dat echt zo? Mijn waarheid is dat ik echt heel veel meer respect heb voor mensen die er voor uitkomen, want het zegt ik ben een mens, en ik ben echt.  Ik wil een leven leiden waarbij ik aan het einde niet hoef te zeggen ik heb spijt dat….. Want meestal is die spijt iets wat je had willen doen maar niet durfde.  Dus ik ging op onderzoek….

 

 

Wat zegt angst eigenlijk? In sommige van onze grootste angsten zit ook ons grootste verlangen. Oei dat was schrikken! Moet ik aan mezelf toegeven dat ik mezelf al die tijd iets wijsgemaakt heb? Ja dus.  Wat doen mensen met angst? We maken onszelf kleiner, en bedenken allerlei redenen om het niet te doen. Terwijl die redenen niet meer dan een excuus zijn.  Wat is het waar ik  echt bang voor ben? En is dat wel terecht?  Angst gebaseerd op een eerdere ervaring wil niet zeggen dat wat er in het verleden is gebeurd zich in de toekomst gaat herhalen, maar als ik het steeds blijf herleven in gedachten wordt de angst dat het zich herhaald alleen maar groter, en ben ik alleen gefocust om dat te krijgen, precies dat wat ik niet wil.  Daarmee sluit ik alle mogelijke andere uitkomsten al uit, waarvan de kans veel groter is dat dat gebeurd. Daarmee vul ik alles al in wat waarschijnlijk niet eens klopt dus ik voed alleen mijn angst, en ineens heb ik niet 1 mug maar een hele plaag in mijn hoofd. Aha dus ik ben mezelf aan het saboteren? Ja, ik doe het zelf… Ook dat nog goed bezig joh! En hou me daarmee dus ook weg van de mooiste dingen die me zouden kunnen gebeuren.  

 

 

Angst voor het onbekende? Dus ik ben bang voor iets waar ik helemaal niet van weet of ik er wel bang voor moet zijn? We zijn wel lekker op dreef he? Inmiddels kan ik na een aantal ervaringen zeggen dat die angst echt een illusie is. Ik was bang maar ging in mijn eentje naar Amerika om les te geven op de grootste show ter wereld, onvergetelijke ervaring. Ik was bang en ging n mijn eentje op vakantie naar Egypte, onvergetelijke ervaring. En zo zijn er veel meer.

 

 

Angst is een emotie, een gevoel…. Een gevoel duurt 9 seconden, daarna is het een keuze. Ja makkelijk gezegd… En ik heb gevoel (ik ben hoog-gevoelig) maar dat ik ze heb wil niet zeggen dat ik ze ben. Pffft…. Dus ik kan ook iets anders kiezen? Hoe dan?

 

 

Dat wil ik dan toch uitvinden. Eens kijken hoe dat werkt….   Dus laten we gaan abseilen van de Euromast. Niet omdat het nu zo geinig is om even aan een touwtje te gaan hangen op 100 meter hoog, want hemel, ik heb hoogtevrees, man wat ben ik bang! Daar stond ik dan, tranen in mijn ogen van pure angst, en het enige wat ik dacht was oke ik kan dit, ik luister alleen naar de begeleiding en doe het stapje voor stapje zonder verder vooruit te kijken en in te vullen wat de (negatieve) gevolgen zouden kunnen zijn. Op de rand klimmen, daar zat ik met een been over de rand,  en ineens zei ik wat ik nooit zei, ik ben bang! Op de richel gaan staan…. Slik…. Het gevoel of ik zou kunnen janken maar dat doe ik ook al niet zo snel bij andere mensen, dus ik ben echt doodsbang, en ik blijf het maar gewoon zeggen. Iedere keer als ik het toegeef lijkt het alsof het minder wordt, goh vreemd. Laat het touw maar los, wat nou touw loslaten, ik ben bang, ben je niet goed?! De fotograaf zei ik heb het vast dus laat maar los, ik laat los en hij ook, en ineens dacht ik oh….. maar ik hang nog?! Dus ook als je geen controle hebt kan nog steeds alles gewoon goed gaan? Aha…. Ja nu nog even achterover hangen, lieve help hoe dan?! Ik ben bang, geef me een duwtje! Met hulp ja hoor daar hing ik dan, oke we kunnen afdalen en daar ging ik. Ineens leek het helemaal niet zo eng, en wow ik deed het gewoon! Het gevoel toen ik beneden was, vol adrealine, maar ook trots! Wow eigenlijk was de angst veel erger dan het abseilen. Heb ik me daar nu werkelijk zo druk om gemaakt?!  

Als je ergens bang voor bent, is het misschien juist een goede reden om het wel te doen, het brengt je vaak de mooiste en beste ervaring die je niet had willen missen. Misschien brengt het wel het beste in je boven als je juist dat doet waar je bang voor bent. Het kan niet misgaan, hooguit anders dan je verwacht.

 

 

We hebben allemaal een comfort-zone, de plek waar je je veilig voelt, maar eerlijk gezegd daar groeit helemaal niets. Alles wat erbuiten ligt en je toch doet is wat je de meeste vreugde brengt. Je hoeft helemaal niet gelijk grote sprongen te nemen, en zeker niet als ik te gaan abseilen van de Euromast als je dat niet wilt.  Wat je wel kunt doen voor jezelf is bekijken wat die angst je wil vertellen, en wat je ermee kunt en wilt doen.  Nog steeds ben ik aan het onderzoeken, en wil ik een methode vinden om anderen te helpen om angst te overwinnen. Hoe en welke vorm wordt nog aan gewerkt, en ja ook daar heb ik nog wat angst te overwinnen.

 

 

Wat nu als ik van kampioen angsthaas naar kampioen angst overwinnen zou kunnen gaan? Oke das wel een tikkie overdreven….. Maar vanaf nu kan het wel anders….. Ik geef toe dat ik bang ben, het is ook helemaal oke om bang te zijn, maar het is voor mezelf niet meer oke om angst te laten overheersen, en dingen niet te doen alleen omdat ik ze niet durfde maar het wel heel graag wilde. Dit delen met jullie was ook een stap. Een stap in kwetsbaar opstellen, oei moeilijk? Ja, maar ik heb het gedaan….

 

Wil je meedoen of meewerken? Waar ben jij bang voor? En waarom ben je er bang voor? Wil je de angst oplossen? Deel het met me door een bericht in mijn gastenboek of stuur een email, uiteraard blijft het vertrouwelijk en wordt er niets openbaar gedeeld.

 

Voor wie het filmpje wil zien van het abseilen is hier de link. Reportage gemaakt door Itv-de Vechtstreek.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment